Κώστας Ριτσώνης , Ερωτικά

 

 

Ερωτικά
“““““““`
 
 

Για  τα  στηθάκια
δυο  κοριτσιών  που  με  προσπέρασαν
κατάφερα  να  γράψω  ένα  ποίημα
με  τέσσερα  καμαρωτά  στιχάκια

…..

Αδύνατη  κοπέλα
σα  σανίδα

άλλοτε  βρεγμένη
απ’  τον  ιδρώτα
του  έρωτα

άλλοτε  στεγνή
απ’ την  ξερή  μοναξιά

…..

Ιδρωμένος  έρωτας
γεμάτος  με  την  υγρασία
των  φιλιών
και  του  κορμιού  σου

μουσκεμένος  έρωτας
με  τους  θερμούς  χυμούς
που  όλο  μου  φέρνεις

…..

Μια  νταμιτζάνα  τσίπουρο
μου ` φερες  απ` το  χωριό

το  λαρύγγι  μου  πήρε  φωτιά

κι  έτσι  βρήκα  το  θάρρος
να  σ` αγκαλιάσω
πάνω  στο  ντιβάνι

                                                                                                                                    1
…..

Θέλει  μαλακό  παλμό
ο  έρωτας
πάνω  στο  τριζάτο  κρεβάτι                                                                                              

τα  κορμιά  να  κινούνται  απαλά
να  μην  ενοχλούνται
οι  ζηλιάρες  του  βίδες

…..

Συμφεροντολόγες
σερβιτόρες  του  έρωτα
πλουτίσατε
απ’ τα  πολλά  κορόιδα
…..

Στο  κουρεμένο  τρίγωνό  σου
είχες  χοντρό  σκληρό  μαλλί
όμως  τώρα  το  ξύρισες
και  το  κατάντησες
ψιλό  μουστακάκι

μου  λες  πως  φταίει  η  μόδα
το  καλοκαιρινό  μπικίνι
που  φοράς  στα  κολύμπια  σου

Μαράθηκε  ολόκληρο  δάσος
γι’αυτό  διαμαρτύρομαι
σαν  οικόλογος
κι  όλο  φωνάζω:

< αφήστε  ήσυχη  τη  βλάστηση
   αφήστε  ήσυχο  τον  έρωτα

   θέλει  να  κρύβεται
   σε  σκοτεινές  κρυψώνες >
 

…..
Είσαι  καλή
γι’αυτό  σου  πλέκω  το  εγκώμιο

είσαι  όμορφη
γι’ αυτό  και  σε  θαυμάζω

αλλά  είσαι  κι  άστατη
                                                                                                                             2
σε  ζηλεύω
σε  βρίζω

Σου  λέω  παλιόλογα
και  γκρεμίζω  το  άγαλμά  σου
…..

Φώναζε  ο  μανάβης
μέσα  στη  λαϊκή
-πάρτε  ρόγες 
τζάμπα  τις  πουλάω

Μια  χοντρή                                                                                                                       ψώνισε  ένα  καφάσι
-θέλω  να  φτιάξω
γλυκό  του  κουταλιού

Βροντούσε  ο  μανάβης
-πιο  γλυκές  απ’ τα  τσαμπιά
γλυκές
από  την  Κόρινθο

έτρεξα  κι  εγώ  στον  πάγκο
-μανάβη, ζύγισε  και  σε  μένα
γιατί  μ’ αρέσει
να  τις  γλύφω
…..