ΚΩΣΤΑΣ ΡΙΤΣΩΝΗΣ ΤΣΙΛΙΕΣ

ΤΣΙΛΙΕΣ < Μικρά  και  πολύ  μικρά  πεζά >

———————————————————————————–

ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ

Αυτό το σκονισμένο ράδιο που γερνάει παρατημένο μέσα στο υπόγειο μού το είχε δώσει παλιά μια κοπέλα αμαρτωλή. Ζούσε από τον έρωτα κι απ’ το κορμί της. Για να ξεχνιέται άκουγε συνέχεια τραγούδια. Κάποτε βρέθηκε στην ανάγκη και μου το πούλησε. <<Τώρα δε θα μπορώ πια να τ’ακούω>>, μου είπε. <<το αγαπώ πολύ αλλά βλέπεις χρειάζομαι χρήματα>>. Οι πελάτες μπαίναν και βγαίναν. Στα κενά κελαηδούσαν τα όμορφα λαϊκά σουξέ .Ζωντανά , μελαγχολικά γεμάτα καημούς όπως τα γράφανε οι συνθέτες εκείνη την εποχή. Πολλές φορές με γνώριμους πελάτες το άφηνε ανοιχτό και την ώρα που έκανε έρωτα μαζί τους.. Για πολλά χρόνια το ράδιο βρίσκεται στην αποθήκη μου. Δεν παίζει πια . Έχει χαλάσει από καιρό. Όμως είναι γεμάτο αναμνήσεις. Γιατί στο πλάι του <η κοπέλα το είχε πάντα δίπλα στο κρεβάτι > αντάμωναν τα κορμιά των χαρμάνηδων με το κορμί της που ήταν για πούλημα. Κι όταν ήταν ανοιχτό τα τραγούδια του αντηχούσαν την ώρα που το κρεβάτι έτριζε κι αυτοί μπλεκόντουσαν , σφιγγόντουσαν και τρανταζόντουσαν μέσα στην κάψα και τη λαχτάρα. Καημένο ράδιο σε έχω ξεχάσει τόσο καιρό στην παλιά αποθήκη. Δεν έχεις μπρίζα να σε γεμίζει ρεύμα και να ανάβει τις λυχνίες σου. Χαλασμένο ράδιο. Κι αν ήσουν ακόμα ζωντανό θα’ παιζες τραγούδια σύγχρονα, γλυκερά χωρίς τον πόνο των παλιών σουξέ. …το κορίτσι αφού σε πούλησε έφυγε από το σπίτι του έρωτα και χάθηκε για πάντα…κι εγώ όταν χάλασες σε ξεφορτώθηκα… Και τα παλιά τραγούδια, τα πονεμένα , είναι πια κι αυτά ξεχασμένα και ζουν μέσα στη λήθη. Μοιάζουν με το κορίτσι που τόση βοήθεια προσέφερε στον έρωτα λατρεύοντας τα λαϊκά τραγούδια. Κι ύστερα χάθηκε για πάντα σε πονεμένα μονοπάτια χωρίς τα λόγια και τις μουσικές τους.. ………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………..

 

ΤΟ ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ

 

Το απειλητικό δέντρο γεμάτο αγκάθια όλο μεγαλώνει κι έρχεται προς το μέρος μου .Είναι όμορφο…αλλά είναι επικίνδυνο . Τα κλαδιά του με πλησιάζουν την ώρα που κάθομαι στην καρέκλα μέσα στον κήπο .Δίπλα μου έχω ένα πριόνι και ένα κλαδευτήρι . Μου λέει : θαύμασε την ομορφιά μου .Μην κάθεσαι στον ήλιο . Έλα και κάτσε λίγο κάτω απ’ τον ίσκιο μου. Βλέπεις πόσο γοητευτικό είμαι ; Όμως χρειάζομαι λιγάκι κλάδεμα . Πρέπει να τονωθεί η γοητεία μου . Θέλω να γίνω πιο συμμετρικό .Βάλε σε παρακαλώ ένα χεράκι .Με την τέχνη σου και με τα εργαλεία σου βελτίωσέ με . Λιμπίζομαι τον ίσκιο του όμως βλέπω και τις μέλισσες .Βουίζουν σιγανά και τριγυρνούν σβέλτα μέσα στα φύλλα .Τα άνθη του είναι γεμάτα μέλι . Βλέπω και τ’ αγκάθια . Όσο πιο μεγάλα τα κλαδιά τόσο και πιο σουβλερά κι ακονισμένα τ’ αγκάθια . Όσο πιο μικρά τόσο και πιο ύπουλα κρυμμένα κάτω από φύλλα παγίδες . -Όχι , του λέω …Δε θέλω την ομορφιά σου και τον ίσκιο σου .Κάθε νταλαβέρι μαζί σου είναι για μένα κίνδυνος .Μεγάλωσε όσο θέλεις . Γιατί να κινδυνέψω ; Θα πάω την καρέκλα μου λίγο παρακάτω .Κι ας έχει δυνατό ήλιο . Το προτιμώ …Θα σε κοιτώ από μακριά να μεγαλώνεις . Ας κυριεύεις και ας απειλείς ολόκληρο τον κήπο .Μακάρι κάποιος άλλος να βρεθεί και να τα βάλει μαζί σου .

……………………………………………………………………………….. ……………………………………………………………………………….

 

Ο ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Μα για πιπέρι και για μετάξι ψάχναν οι Σπανιόλοι και βρήκαν την Αμερική και βούλιαξαν σε ξέρες . Ήταν δυναμικοί άνθρωποι και όχι μεταφυσικοί όπως νομίζει ο Κόντογλου στον Πέντρο Κάζας .Θέλαν να τα κονομήσουν .Όλα έγιναν για το χρυσάφι . Κι εγώ έψαχνα για το έρωτα και βρήκα το κορμί σου . Και γκρεμίστηκα απ’ τα βράχια . Και με κουκούλωσαν τα κύματα .

…………………………………………………………………….. …………………………………………………………………….

 

ΤΙΣ ΠΗΡΕ Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ

Πόσο μου αρέσει να διαβάζω τον <<Κατήφορο>> του Γρηγορίου Ξενόπουλου .Μιλάει για κάτι κορίτσια που ξεκίνησαν <<αθώα>>. Στην αρχή κάναν βίζιτες μα οι πελάτες μόνο τις χούφτωναν…Ήταν παρθένες…Δεν κάναν ολόκληρη την πράξη . Για φαντάσου τότε πλήρωναν μόνο για να χουφτώνουν και για να ξεροχύνουν . Τι καλός ο Γρηγόρης . Τι ερωτικός . Γι ‘ αυτό παραδέχτηκε από νωρίς τον Καβάφη . Κι αυτό το θέμα της γυναίκας που εκδίδεται παραμένουσα παρθένα ποιος άλλος το γράφει τόσο όμορφα ; Κι όταν τα κορίτσια χάσαν την παρθενιά τους ξεσκίστηκαν ολοκληρωτικά .

………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………….

ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ

Την Κυριακή στο Μοναστηράκι φίσκα ο κόσμος. Μερικοί πλανόδιοι πουλούν προφυλακτικά . 250 δραχμές το κουτί τα πούλαγε ο περιπτεράς στην Ομόνοια . Όμως εδώ το δίνουν μόνο 100…Μήπως είναι μπαγιάτικα ; Μήπως έχει καεί το λάστιχο ; Έτσι και τ’ αγοράσουν τίποτε νεαροί θα τα ξεφτυλίσουν.

…………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………

Ο ΧΥΝΗ

Χάρηκα πολύ που φέτος το Νόμπελ το πήρε ο Χύνη .Βέβαια το έργο του δεν το γνωρίζω .Όμως πολλά μου θυμίζει το όνομα του .

……………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………

Ο ΨΕΥΤΗΣ

Χτες το βράδυ σκεφτόμουν : << αύριο θα είναι η μέρα της ποίησης .Μια μέρα εξ’ ολοκλήρου αφιερωμένη στα ποιήματα >>. Και μια φωνή με διέκοψε : << ψεύτη . Αύριο πάλι θα είναι μια μέρα τεμπελιάς >>.

………………………………………………………………………………….. ……………………………………………………………………………………..

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

Το ποίημα δε γράφεται πάντα μονοκοπανιά . Πολλές φορές σε κουράζει . Φτάνει να βρεις το νεύρο του . Έτσι και το ανακαλύψεις αργά ή γρήγορα θα το γράψεις το ποίημα σου .

 

Advertisements

One thought on “ΚΩΣΤΑΣ ΡΙΤΣΩΝΗΣ ΤΣΙΛΙΕΣ

  1. γειά σας Αντώνη και Κατερίνα πότε τα προλαβαίνετε όλα βρε παιδιά. Όμως η λογοτεχνία και μάλιστα η αντεργκράουντ είναι μια αντίσταση στη φθορά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s