[Στα κωλόμπαρα αναγγέλλεται ο θάνατος. Μια αδερφική ματιά στο βιβλίο Αλτσχάιμερ αρχόμενο του Σωτήρη Παστάκα] Του Αντώνη Αντωνάκου

alts

Μέσα στο ποιητικό σύμπαν του Σωτήρη Παστάκα βρίσκω τις αγάπες μου.

Μόλις ανοίγω τα βιβλία του πέφτω πάνω σε τσίπουρα και μεζέδες, δηλαδή σε παρέες ανθρώπων με σάρκα και οστά. Με όνειρα και αυταπάτες. Ανθρώπων που παλεύουν να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους μέσα απ’ την συναναστροφή που είναι πάντα ερωτική.

Ο Παστάκας ερωτεύτηκε πόλεις, γυναίκες, άντρες, ποιητές και μπαλαρίνες που τον συγκίνησαν, δίνοντάς του ενέργεια για να ζει και νόημα για να υπάρχει.

Παίζει με τις λέξεις και γράφει ποιήματα για να νοστιμέψει λίγο τη ζωή του και τη ζωή μας.

Είναι σπουδαίο να νιώθεις πως ο ποιητής που διαβάζεις σε αγαπά. Σε παίρνει μαζί του απ’ το χέρι για να σου δείξει τις χαρές του και τους εφιάλτες του. Για να συνομιλήσεις μαζί του πάνω απ’ τη μήτρα και το μνήμα που γεννά και παίρνει πίσω τους έρωτες. Τα κορίτσια, τη νύχτα, τους φίλους.

Η ζωή του Παστάκα υπήρξε γεμάτη συναναστροφές, συντρόφους, συνδαιτυμόνες, λογοτεχνία, δουλειά, εξαρτήσεις, καβγάδες.

Ο Παστάκας είναι άνθρωπος της αγοράς. Χαίρεται με τον τρόπο του τη ζωή και ξέρει πως δεν έχουμε άλλο τόπο, παρά την ουτοπία.

Η ποίησή του βαθιά εξομολογητική, αλλά μια εξομολόγηση της παρατήρησης και της κρίσης.

Αγκαλιάζει τα αντικείμενα, αγαπά τα μπαρ και τους τόπους ουσιαστικής συνάντησης των ανθρώπων. Μας προσφέρει την εμπειρία του χωρίς το ελάχιστο ψήγμα διδακτισμού, με όρους ποίησης και ξέπνοης τρέλας.

Στο εμβληματικό του βιβλίο Αλτσχάιμερ αρχόμενο, βλέπω έναν έφηβο επαναστάτη στο σώμα ενός μεσήλικα, να λέει και να ξεστομίζει τη φοβερή φράση: Είμαι κακός και το γνωρίζετε όλοι σας. Να μας συστήνεται με τον πιο παράδοξα προκλητικό τρόπο, φανερώνοντας την κοφτερή αίσθησή του για τα ανθρώπινα, δηλώνοντας εξαρχής πως δεν θα μας μαγαρίσει με την καλοσύνη του και με τους καλούς του τρόπους.

Είμαι κακός και το γνωρίζετε όλοι σας.
Σταματήστε να με ζωγραφίζετε,
να χύνετε τις μπογιές και τα χρώματα,
ξεπλύνετε τα πινέλα και σκίστε
το τελάρο. Πετάξτε από πάνω μου
αυτόν το λευκό μανδύα του ποιητή.
Σταματήστε επιτέλους να με φωτογραφίζετε
και να ζητάτε συνεντεύξεις.

Ένας κακός ευτυχισμένος άνθρωπος είμαι.

Δηλώνοντας πως δεν θέλει να μας πείσει για τίποτε, αλλά να δώσει το παρόν σ’ αυτή την εποχή που η τρύγα της παρακμής και της κόπωσης έχει κατακαθίσει και δουλεύει στον πυθμένα του καιρού μας.

Να αφήσει το ίχνος του, με καλλιτεχνικούς όρους, πάνω στο κορμί αυτής της χώρας που λατρεύει και αγαπά με τον τρόπο του.

Η χώρα για τον Παστάκα είναι οι άνθρωποι. Ο Σταμάτης Αλεξίου, ο Θανάσης Δημούλης και τόσοι άλλοι. Είναι οι ιστορίες των ανθρώπων, τα πάθη τους και οι έγνοιες τους. Ο Παστάκας διακηρύσσει με το συγκρατημένα φιλοσοφικό του λόγο που δρα υποδορίως, πως, άνθρωποι δίχως πάθη είναι άνθρωποι δίχως ψυχή.

Το Αλτσχάιμερ είναι έτσι κι αλλιώς η πραγματικότητα πολλών ανθρώπων, αλλά είναι και ένα φοβερό ποιητικό εργαλείο εδώ, για να μιλήσει ο ποιητής μ’ έναν τρόπο μη γραμμικό για τους εφιάλτες του, συνομιλώντας μαζί τους όπως συνομιλούσαμε παιδιά με τους φανταστικούς μας φίλους.

Λίγες φορές μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει σε μιαν αλήθεια τόσο περιεχτική όσο αυτή που διατυπώνει ευθαρσώς ο Παστάκας λέγοντας: Όχι, δεν αμάρτησα αρκετά, το παραδέχομαι.

Το τέταρτο μεγάλο ποίημα της συλλογής, με τίτλο Ένας Άνδρας, με βάζει να σκεφτώ πως συνομιλεί ευθέως μ’ ένα άλλο εξαίσιο ποίημά του τη Ραψάνη. Η αρχή είναι σπαραχτική και η συνέχεια καθηλωτική.

Δεν φοβήθηκα τη ζωή μου. Ταξίδεψα
πολύ μακριά. Πέραν των ορίων
του Νομού Πιερίας οδήγησα
δίχως δίπλωμα. Ερωτεύτηκα μια ξένη.
Την παντρεύτηκα. Έχασα δυο παιδιά
και κράτησα μια κόρη. Την Άνοιξη
φοβήθηκα. Στάθηκα όρθιος στις Άρπυιες.
Τα ωδικά πτηνά. Τις άριες του Καζαντζίδη.

Την καλλίφωνη μοναξιά του κάμπου.

Ο Σωτήρης Παστάκας έζησε τη νύχτα μέχρι το μεδούλι και έχει δει πάμπολλες φορές ένα ταξί με αλάρμ αναμμένα, να περιμένει στην κρύα βροχή. Ξέρει από πρώτο χέρι, πως, στα κωλόμπαρα αναγγέλλεται ο θάνατος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s